Miałem ostatnio dość interesującą dyskusję z moją przyjaciółką, która zarzuciła mi pewne widoczne zmiany w moim zachowaniu. Przez dłuższy czas merytorycznie spieraliśmy się czy teza n/t wykorzystywania nowonabytej wiedzy, której broniłem jest słuszna. Pomyślałem wtedy, że warto poszukać innych perspektyw niż nasze dwie, co niniejszym czynię 🙂

Przez większość życia poddajemy się pewnym szkoleniom – zawodowym, fizycznym, emocjonalnym, intelektualnym czy estetycznym. Dzielimy się też na 3 grupy, gdzie każda ma swojego trenera:

  1. External factor – tej grupie potrzebny jest nauczyciel, trener lub coach, który wskazuje drogę na ścieżce rozwoju i gra rolę przewodnika na całej trasie (niski stopień własnego zaangażowania uczestnika)
  2. Self-development – ludzie w tej grupie mają „wbudowanego” trenera, sami drążą i studiują temat, który ich interesuje poprzez wykorzystanie wiedzy specjalistów w swojej dziedzinie  i samodzielnie wyznaczają sobie ścieżkę, którą będą podążać. (bardzo wysoki stopień zaangażowania uczestnika)
  3. „Life-is-brutal” – tutaj mamy do czynienia z grupą, która nie inwestuje swoich środków w szkolenie, ale jedynie wykorzystuje wiedzę zdobytą podczas przeprowadzania doświadczeń na własnej skórze.

Grupa druga wykorzystuje zatem trenerów zewnętrznych (książki, szkolenia i wszystkie inne dostępne materiały), po czym optymalizuje osiągane rezultaty (poprzez analizę feedbacku „na własnej skórze”) – jest zatem średnią ważoną dwóch pozostałych.

Wygląda to mniej więcej w ten sposób: Optymalizacja rezultatów

Ten poglądowy wykres dotyczy bardzo intensywnego i kompleksowego treningu, z którego będiemy wykorzystywać większość (ale nie całą) wiedzę. W przypadku treningu na siłowni, po powrocie do domu zarzucamy ćwiczenie mięśni karku jeśli ich rozwój nie jest dla nas kluczowy. Na szkoleniu z baz danych uczymy się  technik optymalizacji, replikacji (i unikania różnych perturbacji 🙂 ), z których nie wszystkie będziemy wykorzystywać na codzień.

W przypadku szkoleń z komunikacyjnych, gdzie podstawą jest interakcja z innymi ludźmi – odrzucamy te czynniki, które są nieoptymalne i nie przynoszą zadowalających rezultatów.

Ciekawi mnie w jaki sposób można zilustrować efektywność nabywania wiedzy przez reprezentantów grupy trzeciej. Czy ktoś się tego podejmie? 🙂